مانند تمامی داروهای دیگر، آرسدال® نیز میتواند موجب بروز عوارض ناخواستهای شود. شدت عوارض جانبی آرسدال® بسته به نوع بیماری، دوز دارو، میزان عملکرد کبدی و داروهای مصرفی همزمان میتواند بیشتر یا کمتر شود. قابل ذکر است که این عوارض در همه افراد مصرفکننده بروز نخواهد کرد. عوارضی که در اینجا نام برده میشوند، همه عوارض احتمالی آرسدال® را شامل نمیشوند.
در صورت مشاهده عوارض جانبی مانند سختی در تنفس، سرفه، درد قفسه سینه و تب، فوراً به پزشک یا پرستار خود اطلاع دهید زیرا این علائم ممکن است ناشی از یک بیماری خطرناک به نام سندرم تمایز باشد.
در صورت مشاهده سختی در تنفس، تب، افزایش وزن ناگهانی، احتباس مایعات، از هوش رفتن و تپش قلب، باید بلافاصله به پزشک یا پرستار اطلاع داده شود زیرا این علائم ممکن است ناشی از واکنشهای حساسیتی باشد.
همچنین در طول درمان با آرسدال® ممکن است برخی از علائم زیر را تجربه کنید:
عوارض خیلی شایع (با شیوع بیش از ۱۰٪):
- خستگی، درد، تب، سردرد
• تهوع، استفراغ، اسهال
• سرگیجه، درد عضلانی، بیحسی یا مورمور شدن
• جوش یا خارش پوست، افزایش قند خون، ادم
• تنگی نفس، افزایش ضربان قلب، نوار قلب غیرطبیعی
• کاهش سطح پتاسیم یا منیزیم خون، افزایش سطح بیلیروبین یا گاماگلوتامیل ترانسفراز خون که نشانه عملکرد غیرطبیعی کبد است.
عوارض شایع (با شیوع بین ۱٪ تا ۱۰٪):
- کاهش تعداد سلولهای خون (پلاکتها، گلبولهای سفید، گلبولهای قرمز) ، افزایش تعداد گلبولهای سفید خون
• لرز، افزایش وزن
• تب به دنبال عفونت و کاهش تعداد گلبولهای سفید، هرپس زوستر
• درد قفسه سینه، خونریزی ریه، کاهش سطح اکسیژن خون، تجمع مایع اطراف قلب یا ریه، کاهش فشار خون، ضربان قلب غیر طبیعی
• درد مفاصل یا استخوانها، التهاب عروق
• افزایش سطح سدیم یا منیزیم خون، کتواسیدوز
• عملکرد غیر طبیعی کلیه، نارسایی کلیه
• درد شکمی
• قرمزی پوست، تورم صورت، تاری دید
عوارض با شیوع نامشخص:
- عفونت ریه، عفونت خون
• التهاب ریه که منجر به درد قفسه سینه و تنگی نفس میشود، نارسایی قلب
• کمبود آب بدن، اضطراب
• مشکلات مغزی (انسفالوپاتی، انسفالوپاتی ورنیکه) با تظاهرات مختلف از جمله اختلالات حرکتی، اختلالات گفتاری و گیجی
در صورت بروز هرگونه عارضه جانبی با پزشک، داروساز یا پرستار خود مشورت نمایید و همچنین عوارض را به شرکت سدال نانو گزارش دهید.
مسمومیت و کنترل مسمومیت
علائم مصرف بیش از حد آرسدال® شامل تشنج، ضعف عضلانی و گیجی میشود. در این صورت باید بلافاصله درمان با آرسدال® متوقف شود و پنیسیلامین که یک عامل شلاتکننده است تجویز شود. دوره مدت مصرف پنیسیلامین با توجه به مقدار آرسنیک در ادرار بیمار تنظیم میشود. برای بیمارانی که نمیتوانند داروی خوراکی مصرف کنند، ممکن است دیمرکاپرول تا برطرف شدن سمیت و پس از آن پنیسیلامین تجویز شود. در صورت احتمال ایجاد انعقاد خون، تجویز خوراکی عامل شلاتکننده دیمرکاپتوسوکسینات توصیه میشود. در صورت مسمومیت شدید و حاد با آرسنیک، دیالیز باید به عنوان درمان حمایتی در نظر گرفته شود.
(استخراج شده از بروشور اسکن شده دارو)