فلودارابین به عنوان درمان در بیماران مبتلا به لوسمی لنفوسیتی مزمن سلولی (CLL) که بیماری آنها در طول درمان با حداقل یک رژیم دارویی حاوی داروهای آلکیلهکننده پیشرفت کرده و یا به این رژیم دارویی پاسخ ندادهاند، استفاده میشود.
(استخراج شده از بروشور اسکن شده دارو)
این دارو منع مصرف شناخته شده ندارد.
دوز توصیه شده تزریق فلوداسدال برای بزرگسالان ۲۵ میلیگرم بر متر مربع از سطح بدن است که به صورت انفوزیون وریدی به مدت ۳۰ دقیقه هر روز برای پنج روز متوالی در هر دوره ۲۸ روزه تجویز میشود. در صورت مشاهده سمیت با تأخیر تجویز میشود. در صورت بروز سمیت عصبی، پزشک درباره تعویق انداختن مصرف دارو یا قطع دارو تصمیم میگیرد.
سن بالا، نارسایی کلیوی و اختلال مغز استخوان از جمله عواملی هستند که بیماران تحت درمان با فلودارابین را مستعد سمیت ناشی از تزریق میکنند. چنین بیمارانی باید از نظر مسمومیت دارویی تحت نظارت دقیق قرار گیرند و دوز دارو درست و منطبق با شرایط خود را دریافت کنند.
مدت زمان مناسب مصرف دارو جهت درمان کاملاً مشخص نیست اما توصیه میشود که سه دوره اضافه تزریق فلودارابین پس از دستیابی به حداکثر پاسخ به دارو تجویز شود و سپس دارو قطع شود.
مانند تمامی داروهای دیگر، فلوداسدال® نیز میتواند موجب بروز عوارض ناخواستهای شود. شدت عوارض جانبی فلوداسدال® بسته به نوع بیماری، دوز دارو، میزان عملکرد کبدی و داروهای مصرفی همزمان میتواند بیشتر یا کمتر شود. قابل ذکر است که این عوارض در همه افراد مصرفکننده بروز نخواهد کرد. عوارضی که در اینجا بیان شدهاند همه عوارض احتمالی فلوداسدال® را شامل نمیشوند.
میزان بروز این عوارض همیشه مشخص نیست:
۱۰٪>
قلبی عروقی: ادم
سیستم عصبی مرکزی: خستگی، علائم و نشانههای عصبی (دوزهای <۹۶ میلیگرم در متر مربع در روز به مدت ۵ تا ۷ روز: ۳۶٪؛ دوزهای> ۱۲۵ میلیگرم/متر مربع/چرخه: کمتر از ۱٪؛ با علائم کوری cortical، کما و فلج؛ شروع علائم ممکن است ۳ تا ۴ هفته به تعویق بیفتد)، درد، لرز، پارستزی
درماتولوژیک: بثورات پوستی، diaphoresis
دستگاه گوارش: تهوع و استفراغ، بیاشتهایی، اسهال، خونریزی گوارشی
ادراری تناسلی: عفونت ادراری
هماتولوژیک و انکولوژیک: کم خونی، نوتروپنی (درجه ۴: ۵۹٪؛ کمترین حالت: ۱۳ روز)، ترومبوسیتوپنی (۵۵٪؛ کمترین حالت: ۱۴ روز)، سرکوب مغز استخوان (کمترین حالت: ۱۰ تا ۱۴ روز، بهبودی: ۵ تا ۷ هفته؛ سمیت محدودکننده دوز)
عفونی: عفونت
عصبی عضلانی و اسکلتی: ضعف، میالژی
چشم: اختلال بینایی
تنفسی: سرفه، پنومونی، تنگی نفس، عفونت دستگاه تنفسی فوقانی
متفرقه: تب
۱٪ تا ۱۰٪
قلبی عروقی: آنژین صدری، آریتمی قلبی، نارسایی قلبی، cerebrovascular accident، انفارکتوس میوکارد، تاکی کاردی فوق بطنی، ترومبوز ورید عمقی، فلبیت، آنوریسم، حملات ایسکمیک گذرا
سیستم عصبی مرکزی: ضعف، سردرد، اختلال خواب، سندرم مخچه، افسردگی، مشکل در تفکر
درماتولوژیک: آلوپسی، خارش، سبوره
غدد درونریز متابولیک: هایپرگلیسمی، کم آبی
دستگاه گوارش: Stomatitis، cholelithiasis، ازوفاژیت، یبوست، موکوزیت، دیسفاژی
ادراری تناسلی: سوزش ادرار، urinary hesitancy، هماچوری، پروتئینوری
هماتولوژیک و انکولوژیک: خونریزی، سندرم لیز تومور
کبدی: تستهای عملکرد کبدی غیر طبیعی، نارسایی کبدی
حساسیت: آنافیلاکسی
عصبی عضلانی و اسکلتی: پوکی استخوان، آرترالژی
گوش: کاهش شنوایی
کلیه: نارسایی کلیه، اختلال در تست عملکرد کلیه
تنفسی: فارنژیت، پنومونیت حساسیتی، هموپتیزی، سینوزیت، برونشیت، epistaxis، هایپوکسی
کمتر از ۱٪
اختلال انعقاد خون اکتسابی، لوسمی حاد میلوبلاستیک (معمولاً با درمان قبلی یا همزمان با سایر عوامل ضد سرطان همراه است)، سندرم دیسترس تنفسی بزرگسالان، بیقراری، آنمی همولیتیک خودایمنی، ترومبوسیتوپنی خودایمنی، نابینایی، آپلازی مغز استخوان (trilineage)، سرکوب مغز استخوان، خونریزی مغزی، کما، گیجی، Epstein-Barr-associated lymphoproliferative disorder، اریتم مولتی فرم، سندرم استیونز–جانسون، درد پهلو، سیستیت هموراژیک، هرپس زوستر، هایپرگلیسمی، هایپرفسفاتمی، هیپوکالمی، هایپراوریسمی، هیپوکلسیمی، ترومبوسیتوپنی ایمنی (خودایمنی)، افزایش آنزیمهای کبدی، پنومونیت بینابینی، نولولاریتیس، بدخیم پوست (با شروع یا تشدید)، اسیدوز متابولیک، سندرم میلودیسپلاستیک (معمولاً با درمانهای قبلی یا همزمان با سایر داروهای ضد سرطان همراه است)، عفونتهای فرصتطلب، نوریت اپتیک، نوروپاتی بینایی، بیماری پانکراس (آنزیمهای پانکراس غیرطبیعی)، pemphigus، پان سیتوپنی، افیوژن پریکارد، نوروپاتی محیطی، پنومونیت، progressive multifocal leukoencephalopathy (PML)، فیبروز ریوی، خونریزی ریوی، شروع مجدد latent Epstein-Barr virus، دیسترس تنفسی، نارسایی تنفسی، تشنج، سندرم استیونز–جانسون، نکروز سمی اپیدرمی، urate crystalluria، افتادگی مچ دست.
استفاده از فلودارابین در ترکیب با پنتوستاتین به علت احتمال سمیت کشنده ریوی توصیه نمیشود.
با توجه به مکانیسم اثر فلودارابین، این دارو میتواند باعث آسیب جدی به جنین هنگام تجویز به یک زن باردار شود اما مطالعه کافی در مورد این دارو در زنان باردار وجود ندارد. اگر این دارو در دوران بارداری استفاده شود، یا اگر بیمار در حین مصرف این دارو باردار شود، باید بیمار را از خطرات احتمالی آن برای جنین آگاه کرد. در خصوص بیماران خانم در سنین باروری، پرسنل درمان باید پیش از شروع درمان از عدم بارداری آنان حاصل کنند.
باید به زنانی که امکان بارداری آنها وجود دارد توصیه شود که در مدت طول درمان و تا ۶ ماه پس از آخرین نوبت مصرف دارو از روشهای مؤثر برای پیشگیری از بارداری استفاده نمایند.
همچنین همسر بیمار (خانم یا آقا) که برای وی امکان باروری وجود دارد، در طول مدت درمان و تا ۳ ماه پس از آخرین نوبت مصرف دارو باید از روشهای مؤثر برای پیشگیری از بارداری استفاده نماید.
مشخص نیست که آیا فلودارابین در شیر انسان ترشح میشود یا خیر. از آنجا که داروهای زیادی داخل شیر ترشح میشوند و هم چنین پتانسیل ایجاد تومور با فلودارابین در شیرخواران، توصیه میشود در طول مدت درمان و تا یک هفته پس از آخرین نوبت مصرف دارو از شیردهی خودداری شود.
باروری نوشته نشده است.
توصیههایی برای تماس ایمن با دارو
برای حمل و دفع این دارو باید با توجه به دستورالعملهای مخصوص داروهای سیتوتوکسیک عمل کرد. جهت استفاده و رقیقسازی محلول غلیظ فلودارابین فسفات باید احتیاط کرد. پرسنل درمان در صورت باردار بودن از قرار گرفتن در معرض دارو خودداری نمایند. همچنین کلیه پرسنل باید از قرار گرفتن در معرض دارو از راه استنشاق خودداری نمایند.
استفاده از دستکش لاتکس و عینک ایمنی برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض ماده دارویی در صورت شکستن ویال یا نشت تصادفی دارو توصیه میشود. اگر محلول با پوست یا غشاهای مخاطی تماس پیدا کرد، محل باید به طور کامل با آب و صابون شسته شود. در صورت تماس دارو با چشمها، چشمها باید کاملاً با آب شسته شود. از قرار گرفتن در معرض دارو از راه استنشاق یا تماس مستقیم با پوست یا سایر غشاهای مخاطی خودداری کنید.